Mar 19, 2012

Contaxio


É un virus.
Nunha súbita explosión de animosidade,
máis e máis escravos
chegan para unirse ás filas dos contaxiados.
Cada enfermo cree que é distinto,
esixe para sí o dereito a tratamento,
e ao mesmo tempo pide,
hipócritamente,
que a xente á que transmitiu a praga
sexa tamén tratada.
E o Paciente Cero gábase do seu logro,
cun par de tusidos aquí e alá,
reviviu un fiel exército de mentes vacías,
animadas pola esperanza de que as ordes que reciben
sexan pensamentos de creación propia.
E cando a armada de enfermos
se encontra coa antagónica milicia de leprosos
co cerebro podre e cheo de aire,
comeza unha épica guerra,
un inacabable combate que se ven repetindo,
ano tras ano,
en todo medio susceptible de convertirse en campo de batalla.

Mar 15, 2012

Novo comezo


Volve a min, inspiración!
Con este intento vacuo
comezo a construír a túa futura gaiola.
Regresa!
Devólveme esa satisfacción,
a éxtase da creación!
Permíteme unha vez máis ser Deus.
Dar vida a unha mestura de liñas,
e crear un microuniverso,
poblado de sentimentos paranoides
e de emocións suicidas.
Con eses mouchos que sobrevoan a miña cabeza,
os meus ollos non son capaces de volver ao papel.
Ágonico terror ao espazo en branco!
Luminoso vacío primixenio.
Veña, inspiración!
O teu destino é ser a chispa, o detonador,
deste Big Bang de ideas confrontadas.

Mar 7, 2012

Petroglifo


E con estas liñas
son o canto dun paxaro resignado,
unha ave con ás de granito,
destinada ao confinamento eterno.
Pétreas bágoas golpean o chan,
ter a porta á liberdade aberta
e non poder fuxir en pos dela,
ese é o lamento,
inpirador de melodías de bardos,
musa de poetas ancestrais,
rasgado son de trompetas celestiais.
Pero o rochoso animal segue deprimido,
a beleza do seu canto non é suficiente,
segue sen poder alzar o voo.

Mar 4, 2012

Aqueronte


O abismo ábrese baixo os teus pés.
Unha infinita extensión de escuridade.
Os teus dedos comezan a ceder.
Unha dor insoportable.
A esperanza de salvación esváese.
Unha resignación abrasadora.
Pensamentos de morte e sufrimento acoden ó teu cerebro.
Unha agonía esnaquizante.
Non podes evitar imaxinar a caída.
Unha danza entre as néboas da ignorancia,
xirando entre as penas,
pés que se moven frenéticos,
marcando un ritmo,
un réquiem desolador,
notas que se gravan con lume na túa pel,
nesa mesma pel que sinte a ansia,
a necesidade de sangue das augas que corren ao fondo.
Notas un sabor metálico na lingua,
e de súpeto todo cobra sentido.
Benvido ao Hades.

Feb 20, 2012

Saga do Fénix VI - O Sabio


Decidido a romper coas cadeas,
coas ataduras que o unen ó seu pasado.
Nunha man leva un feixe de candeas,
na outra un pesado bidón ben pechado,
O demacrado ancián fai o seu movemento
e encorvado avanza contra o vento.

A vida para el xa perdeu o sentido,
xa se extende máis do que debería ter vivido,
tras mil combates o seu corpo xa está curtido.

E tempo despois un cazador extraviado
comtempla entre as árbores, abraiado,
un delgado corpo totalmente calcinado.

Feb 12, 2012

Novas lendas antigas


Letras vellas.
De heroes antigos.
De batallas gañadas e de guerras perdidas.
Historias esquecidas.
Palabras durmidas,
entre moreas de papeis que apodrecen.
Aquí e alá,
a medida que calan os bardos,
as lendas desaparecen.
Nas prazas non se amorea xa a xente.
As cancións xa non traen novas.
As armas dos soldados perden o brillo,
pero a pluma renova o seu filo.
Indignados escritores parten nunha misión de busca.
Respladece nos seus ollos a decisión.
Con lanzas de tinta acabarán co fero dragón
e traerán de regreso á súa querida musa.

Feb 6, 2012

Muutos


Medo a que a rutina cambie,
horror ante a idea de mudar,
a que a comodidade acabe.

A situación debe evolucionar,
aínda que sexa tan confortable,
algún día haberá que madurar.

Non, seguir así non é viable,
é un deber unirse ao progreso,
por máis que sexa algo cuestionable.

A razón vai cobrando ben de peso,
o futuro non debe ser estático,
opción hai de actuar con exceso:

Rematar convertido nun fanático.